Darius Mihaudstraat

U staat op de brug in de Darius Mihaudstraat. Dit is één van de toegangswegen voor langzaam verkeer naar de Coebel buurt. De naam Coebel verwijst naar een niet meer bestaand kasteel gebouwd in de 14e eeuw. Het gebied werd tot begin jaren negentig gebruikt als tuinbouwgebied. Vanaf 1990 zijn er ruim 500 woningen gebouwd. De straatnamen verwijzen naar jazzmuzikanten op een paar uitzonderingen. Een moderne voortzetting van het muzikale karakter van de wijk.

Darius Mihaud is een Franse componist (1892 – 1974) die zich sterk liet beïnvloeden door jazzmuziek. Klik op de afspeelknop om het audiofragment te beluisteren.

Hieronder kunt u het Youtube video bekijken van een uitvoering van ‘Brasiliera’ (2:55), het derde deel van zijn stuk Scaramouche. Een uitvoering van saxofoniste Miriam Dirr en pianist Carlo Ruiz.

Als gezegd bestaat het muziekstuk Scaramouche uit drie delen: Vif , Modéré en Brasileira. Wikipedia over Scaramouche:

“Scaramouche werd al snel een van Milhauds populairste werken, deels tot teleurstelling van de componist, die vond dit de populariteit ten koste ging van zijn andere composities. (….) De populariteit van het werk is te danken aan zijn pakkende ritmes en diatonische melodische lijnen. Bitonaliteit, een vast kenmerk van Milhauds stijl, is ook in Scaramouche gebruikt. De heldere, dartelende opening van Vif — soms bitter met bitonale effecten, maar sterk diatonisch — grijpt de aandacht vanaf het begin. Het lijkt op een valse Parijse straatpiano. Het Modéré is galant, met een rustige vallende beweging die doet denken aan volksmuziek. Het Brazileira lijkt zo uit Milhauds Saudades do Brasil uit 1921 te komen, en lijkt op Braziliaanse volksmuziek; het is een van de stukken van Milhaud die het meest door Zuid-Amerika zijn geïnspireerd.”

Vervolg van de route

Loop over de brug en sla de eerste straat aan uw linkerhand in. Dit is de Duke Ellingtonstraat, de volgende stop in deze wandeling. (rolstoelgebruikers keren om op de brug)